Dost'a...

Merhaba Sevgili petted,

Ben Nuri,bu sitede yaklaşık 2yıldır varım,pek yazmam genelde,hep okurum.
Dolayısıyla hiç muhabbetimiz,tanışıklığımız olmasa da hep takip ederim,hayranlıkla bakarım.

Bilmem forumda Dost'un acı haberini ilk okuduğum an,başımdan aşağı inen o sıcaklığı anlatsam inanır mısın bana. Yemin ederim yazdıklarını okuyunca öyle göz dolması falan değil bağıra bağıra ağladım. Ki ben çok çook az ağlayan birisiyimdir. Hani mesela anneler ağlayınca çok önemsenmez çok ağladıkları için,babalar ağlayınca daha önemsenir ya normalde ağlamadıkları için. Ben de 2.kategorideyim.

Yemin ediyorum, dostu kaybettiğinden beri sen ağlıyorsun,yazıyorsun,burda ben de ağlıyorum seninle beraber.
Daha ilk okuduğumda mesaj atmayı düşünmüştüm ama o sıra çok fazla"başın sağolsun" meajı alacağını düşünerek,aynı şeyleri duymaktan sıkılmış olacağını düşünerek hiç yazmamıştım.
Ben senin yerinde olsam "başın sağolsun"bişey ifade etmezdi çünkü.
Başım falan sağ olmasın,evladım gitmiş başım sağ olsa ne olur?

Dost'u hep hayranlıkla izledim,hiç görmedim ama sanki hep tanıyormuş gibiydim.
Alman Çoban köpeğiyle büyüdüm ben de,aşık biriyim bu ırka. Yosma'm 7 yaşımdan 16 yaşıma kadar beni dünyanın en mutlu çocuğu yaptı.Ki ben hiçbir ihtiyacını karşılamıyordum herşeyini annem babam yapıyordu,ben sadece oyun arkadaşıydım,o da kardeşim.
Gidişi ise resmen bir travma oldu benim için.
Dost da bu muhteşem ırkın çok asil bir temsilcisiydi.Fiziksel ihtişamının yanında sen o kadar güzel anlattınki onu bu sitede,içime işledi resmen.
İşte kimi 1m zincire bağlayıp önüne kırıntı atıyor,kimi de kirpiğine zarar gelecek diye aklını oynatıyor.

Bu gece de bu saatte yine yazdıklarını okuyup ağlamaya başlayınca,Oscar yanımda uyurken.Artık yazmalıyım dedim.
Tamam tabiki tüm hayvanları,köpekleri severim ama bu sitede başka bir köpeğin ölüm haberi Dost'un ki kadar içimden birşey koparmazdı.
Hayatımda hiç görmediğim,dokunmadığım bir köpeğin ölümünden nasıl bu kadar etkilendim bilmiyorum.Ama inanki her yazdığında ben de seninle ağlıyorum hiç tanımadan. Senin o mükemmel sahipliğini,anneliğini gördüğüm için belki de.
Bir ananemi bilirim bu kadar iyi sahip olan,bir de tanımasam da seni.
Ananemin köpeği de 19yaşında(benden 3yaş küçük)ve ölümden döndü şuan gözü görmüyor,kulağı duymuyor,tükürüğünü bile tutamıyor,anneannem 84 yaşında ve bütün gününü onunla,onunla ilgilenerek geçiriyor.
O ölürse ,anneannem de ölür heralde.

Dost beni bile bu kadar etkilediyse,seni düşünmek istemiyorum.
Senin yerine koyunca kendimi heralde nasıl uyuduğumu bilmeyinceye kadar içerdim diye düşünüyorum.
Bu acıyı tamamen hissetmemek imkansızdır,ama mutlaka daha az hasarla geçirmenin bir yolu vardır,umarım günden güne daha iyi ve mutlu olursun.

Kendimden büyük birine fazla mı senli benli konuştum acaba diye düşündüm bi.
Genelde tanışmadığım kişilerle mesafeliyimdir çünkü.
Ama içimden geldi,umarım hoş karşılarsın.
Neden Dost gideli neredeyse 1ay olduktan sonra bu mesajı attığımı da bilmiyorum.
Sadece burada acını mümkün olduğunca hisseden,yazdıklarına ağlayan(ki ortalama 5yılde 1 yaparım bunu) biri olduğunu bilmeni istedim.
Kendinize çok iyi bakın.
Sevgiler.


Nuri