canım kızım...saatlerdir buraya ne yazabilirim diye düşünüyorum ama bütün sözcükler anlamsız geliyor..12 ekim geliyor aklıma havaalanına beni karşılamaya dostla birlikte gelmiştin,eve geldiğimizde oğluş beni öpücüklere boğmuştu,akşam yemeğimi onunla paylaşmıştım,sabah onunla birlikte yürüyüşe çıkmıştım,ömre bedeldi o 2 gün,sen görmüyor demiştin ama görüyor gibi bakıyordu,duymuyor dedin ama duyuyor gibi dinliyordu,öyle koca yürekli bir evlattıki seni üzmemek için dimdik ayaktaydı, yaşına rağmen senin bakımın ve sevginle efsane gibi bir evlat..şimdi diyorsunki kaybettik:(hayır birtanem dost bizi asla bırakmaz,bedeni yok belki ama o hep bizimle olucak,seni evlat onu torunum bildim,sen bana annemsin dedin,rexde senin bir evladın ve seni çok seviyoruz,dost bizi bırakmıyacak ve belkide başka bir yavrunun bedeni ile sana geri gelicek annecim öyle düşünmek zorundayız yaşayabilmek için....
Yasemin Kilinc
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder