sevgili mesta;
yazdığın yazıyı 3 kere okudum. ilk okuduğumda gözlerim doldu yarıda kestim... sonra 2 kere daha okudum. defalarca "cevap yazın" kısmına tıkladım ama acını hafifletebilmek adına ne söyleyeceğimi bilemedim. kendimi senin yerine koydum ve canım hiç yanmadığı kadar yandı... eski mesajlaşmalarımıza baktım. belki telefon numaran vardır diye ama bulamadım. yazmaktansa sesini duymak, en azından sana o şekilde destek verebilmek istedim... o da olmadı. hala ne yazacağımı da bilmiyorum... sadece yanında olduğumu bilmeni isterim... dost seni üzgün görmek istemezdi. aranızda değişen tek şey fiziki olarak senin artık onu göremeyecek olman. o yine yanında olacak, yine seninle birlikte ve her zamanki gibi nefesini dahi hissedecek... sana sabırlar diliyorum...
Melike
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder