melegim

yagmur yagıyor
ıslanıyor mu
ruzgar esıyor
usuyor mu
kotu sesler
onun tanımadıgı
kızıyor mu
aklımda hep acabalar
pısmanlıklar
suclu muyum ben

sıgmıyorum odama
koltuguma
yuregıme sıgamıyorum
oyle agır kı
onsuzluk

nefes alamıyorum nefesımdı
gulemıyorum tebessumumdu
yasayamıyorum hayattı

ölmedi
melegim oldu
omzumda...